Má bhíonn úlla ag apú faoi Shamhain
Is bláthanna atá geal ar gach craobh
Is duilleoga glasa ann faoi Nollaig
Is ansan a bheidh Saoirse sa tír
Ag siúl dom trí shléibhte is gleannta
Trí mo shúile croíbhriste-se, chím
An Náisiún faoi sheilbh ‘s faoi dhaoirse
Ach níl ach ár abhaineacha saor.
Seo sláinte na bhfear úd a d’éirigh
In aghaidh éileamh éagórach an dlí,
A fuair bás cuartú cúiteamh a gcearta
Is le daorsmacht an drochrud a chloí.
Anois, nuair tá gá libh, cá bhfuil sibh?
Is cá bhfuil an tine tréan fíor?
‘Bhfuil sé caillte mar sneachta an gheimhridh?
Is nach bhfuil ach ár abhaineacha saor?
Nach suáilceach an saol is sinn’ tá ag caoineadh
Is tur, cé gur flúirseach an fíon.
Nach cumhra an rós is í ag feochadh?
Is tá binneas sa ghaoth leis an tsíon.
Cén mhaith ‘tá san óige ‘s í ag aoiseach?
Cén t-aoibhneas ‘tá i súile dall caoch?
Níl aon lúchair i loinnir na gréine
Nuair nach bhfuil ach ár abhaineacha soar